Trudno jest się odsłonić przed innymi, gdy pozostaje się w masce człowieka dorosłego. Dlatego potrzeba trochę zabawy, żartów, rezygnacji z konwenansów. (...) W człowieku dojrzałym cały czas mieszka dziecko i ono nosi całą prawdę o człowieku - samotność, doświadczenie opuszczenia, oczekiwanie uwagi i miłości, lęk bez powodu - tutaj zaczyna się mędrzec, wielki polityk, zwykły człowiek, każdy. To, co później robi się w życiu, jest ciągłym prowadzeniem dialogu ze sobą jako dzieckiem.
